به ندای اين آقا لبيک ميگويم و هلههولههای مورد علاقهام رو رديف ميکنم:
کيک و شيرينی خامهای، شيرينی خشک، شکلات شيری ساده يا از نوع کيتکت و مارس و اسمارتيز و غيره، انواع بستنيجات، چيپس (ترجيحاً با فلفل قرمز)، ماست ميوه (ماست ميوه هم هلههوله است؟)، تافی کارامل، ذرت بوداده (شيرينش رو ترجيح ميدم)، کرنفلکس کاراملی Lion (اونقدر ارزش غذاييش پايين و شيرينيش زياده که هلههوله به حساب مياد)، ميوهجات تازه و کمپوت آناناس و هلو و آلبالو، از اون دوناتهای فسقلی تازه با پودر قند و دارچين (که فقط حوالی کريسمس ميشه از اون فروشندهء دورهگرد خريد)، بادوم هندی، توک، انواع آبنبات غير از اونهايی که ضدسرفه است.
نوستالژيکها:
بيسکوييت مادر، تیتاپ، پفک نمکی، ويفر موزی و پرتقالی، آجيل، نخودچی کيشميش با نقل، گندم شاهدونه و برنجک، بستنی پاک، يخمک، لبو، چغاله بادوم، گوجهسبز، گردوی تازه، ذغال اخته، نون قندی، تمبر هندی، لواشک آلو و آلبالو، قرهقوروت، کشک، باقلوا، راحتالحلقوم، نون خامهای، پستهء تازه، آلبالو خشکه، برگهء زردآلو، پشمک، پولک، قطاب، گز.
فعلاً اينها رو يادم مياد.
پينوشت: علت اينکه کسی رو دعوت نکردم اينه که دفعههای قبل مدعوين يه خرده کممحلی کردند و ما رو از دل و دماغ انداختند. هر کی دوست داره شرکت کنه، من ديگه اسم نميبرم که سنگ روی يخ نشم.
بیسکویت مادر که فکر کنم به تاریخ پیوست.
مرسی خانم پانتهآ
از اینکه میبینم سلامتی خودتون را به دست آورید و به آغوش گرم وبلاگستان برگشتین زائدالجور! خوشحالم
همیشه شاد باشین
پانته آ ان شالله که همیشه سالم باشی و به دور از هر بیماری. من چند وقتیه مشتری وبلاگتونم. این اولین نظریه که دارم میدم. با اجازه تون لینک شما را در وبلاگم گذاشتم.
موفق باشید.
ياميام!
با اون نوستالژیها بیشتر دهنم آب افتاد
چقدر هم خوب یادت مونده . ماشاالله حافظه .
دلم برای خودم سوخت من شکمو بی خوراکی موندم.واقعا ذنمی دونم زندگی به اینهمه مرارت و رنج های فلسفی می ارزه؟…حلال به جای اب زرشک باید قهوه بخورم….بخشکی شانس.