از اين در و اون در

مجموعهء کامل بچه‌های آخر زمون به صورت يک کتابچهء الکترونيک (فايل پی‌دی‌اف) منتشر شد و ميتونيد اينجا اون رو داونلود کنيد. ضمناً تعدادی داستانکهای جديد هم در کتابچه هست، از اين نظر برای کسانی هم که نوشته‌های قبلی رو خونده‌اند ميتونه جالب باشه. داستانها و ترجمه‌ها و نوشته‌های ديگه رو هم تبديل به پی‌دی‌اف کردم. خسته شدم بس که اونها رو در فورومها و سايتهای ديگه با امضای ديگران ديدم. نه که خيلی تحفه است، اما خوب من هم بالأخره بگی نگی سر نوشتن و ترجمه کردنشون وقت گذاشته‌ام و فسفر سوزونده‌ام و انرژی حروم کرده‌ام. زور داره که يکی ديگه بياد و بدون کوچکترين زحمتی صاحب کار آدم بشه. ميدونيد که، ملت از هيچ چيزی که بشه کش رفت نميگذرند، حتی اگه جوراب سوراخ و لنگه کفش کهنه باشه. بذار اينجوری دست کم موقع کپی پيست کردن کمی به زحمت بيفتند.

---

گويا اين جشن وبلاگی پرشن‌بلاگ صدای اعتراض خيليها رو بلند کرده. وبلاگ من که به هر حال تنها رتبهء چهل و چهارم رو داشت و به عصبانی شدن نمی‌ارزيد که مثلاً چرا من بايد از طريق لينکی که به وبلاگم داده‌اند باخبر بشم، در حالی که گفته بودند با صاحبان وبلاگهای درج شده در فهرست تماس خواهند گرفت. اينطور هم نيست که من نشسته باشم منتظر روی چمدونم که ازم دعوت بشه و برم اونجا و با ابتکار و ابطحی (لعنت بر جفتشون!) به عنوان نمايندگان وبلاگنويسی فارسی دست بدم (يعنی واقعاً از اينها وبلاگنويس آدم‌حسابيتر نبود؟ اين همه آدم سرشناس و محبوب وبلاگ مينويسند. اونوقت مراسم بايد با حضور يه فاطمه کماندو و يه آخوند شيکم‌گنده روی سن برگزار بشه؟). اين نظرسنجی انجام‌شده هم به گفتهء رفقا چندان قابل تکيه نبوده و بعضيها اعتراض داشته‌اند. من که روحم ازش خبر نداشت و بنابراين اعتراضی ندارم. از کسانی که به وبلاگ من رأی داده‌اند، صميمانه تشکر ميکنم.

حالا پرشن‌بلاگ که به هر حال سرويس به‌دردبخوری نيست، اما اين وردپرس هم با وجود اين همه تعريف و تمجيدی که ما ازش کرديم عوض تشکر داره يواش يواش اعصابم رو خراب ميکنه. يعنی در واقع هر جا که با مسئلهء فارسی‌نويسی روبه‌رو ميشی بايد چند کيلومتر اعصاب اضافه از جنس فولاد داشته باشی. روشنه که زبان وبلاگ فارسيم فارسيه و زبان وبلاگ آلمانيم آلمانی. اما تمام بخشهای سرويس و اديتور رو اگر روی زبان فارسی تنظيم کنی کج و کوله و غلط نشون داده ميشن، اينه که من زبان کاربر رو آلمانی انتخاب کرده‌ام تا متون منوها و گزينه‌ها و غيره به آلمانی و درست و صحيح نشون داده بشن. نتيجه اينه که در وبلاگ آلمانی موقع نوشتن همه چيز راست به چپ نشون داده ميشه و در وبلاگ فارسی چپ به راست، يعنی دقيقاً عکس اون چيزی که مطلوبه! حالا هی بشين زير و روش بکن که کجاش رو بايد دستکاری کرد… مگه درست‌بشوست؟ بعد نميدونم چرا تازگيها بعد از هر کامنت با دو تا ايميل به من خبر داده ميشه به جای يکی. يه ايميل اسم نويسندهء کامنت رو به عنوان فرستنده داره، يکيش donotreply at wordpress.com. من دستکاريش نکردم ها! خودش يهو اينجوری شد. البته تأييد دو تا و نصفی کامنت هم ارزش غرغر نداره (اون دفعه غر زدم بعد حدود صد تا کامنت داشتم، شايد اين دفعه هم گرفت؟ عوض fishing for compliments بايد بگيم fishing for comments).