معلول

قبلاً براتون گفته بودم که برادرم پيروز به ناتوانی ذهنی مبتلاست.

آخر ماهه و جيبها خالی. به خصوص اونهايی که در پايينترين و فقيرترين قشر اجتماع زندگی ميکنند به نقطهء اوج جنگ با نداری رسيده‌اند. قيمت مواد غذايی در عرض سالهای گذشته سير صعوديش رو حفظ کرده، تا اين اواخر که بار سنگين مخارج زندگی کمرشکن شده. در قلب آلمان، سومين کشور ثروتمند جهان، مردی در سوپرمارکت از فرط بيچارگی و گرسنگی يک بسته نون ميدزده. اين به کنار که کارکنان سوپرمارکت مچش رو ميگيرند، نون ازش پس گرفته ميشه، آبروش ميريزه، ازش شکايت ميشه، بايد جريمه بپردازه، به سوپرمارکت ممنوع‌الورود ميشه و به عنوان دزد صاحب سابقهء جرم خواهد بود… بايد دوره‌اش بکنند، به بدبختيش بخندند و مسخره‌اش بکنند که چند سنت پول برای خريدن نون نداشته. پيروز که شاهد اين وضع بوده، ميره و براش با پولی که مادرم برای خريد بهش داده بوده يک بسته نون ميخره و سعی ميکنه به مرد که شرمزده و عرقريزان منتظر اخراج از سوپرمارکته دلداری بده. کارکنان به پيروز هم با چشم تحقير و سخره نگاه ميکنند، اما باکيش نيست.

معلول ذهنی – و عاطفی – اين وسط کيه؟